Ζωντανοι (?), νεκροι (?) ……

Ξημερώματα Δευτέρας.

΄Εχω να κοιμηθώ μέρες. Μάλλον από την υπερένταση θα είναι. Χρόνια την σχεδίαζα αυτή
την κίνηση. Ολα για αυτή τη στιγμή… Όλα είναι στη θέση τους. Όλα και όλοι… Μια
τελευτάια ματιά στο σχέδιο και φύγαμε.
Φύγαμε? Μπα… Μόνος μου είμαι. Μόνος μου τα σχεδίασα όλα. Από την αρχή μέχρι
το τέλος. Μόνος μου. Έγω. Κανείς δεν με βοήθησε. Άλλωστε δεν μπορούν να με βοηθήσουν.
Είναι άχρηστοι. Όλοι. Άχρηστοι. ΆΧΡΗΣΤΟΙ…

Πρέπει να προλάβω. Μπορεί να με δούν. Να πάρει… Και αυτά τα γαμημένα τα τσιγάρα…
δε ρουφάνε. Άχρηστο πακέτο. Στο διάολο να πας και συ. Δεν σ’έχω ανάγκη. Μόνο το
τελευταίο σου τσιγάρο θέλω. Μόνο αυτό. Μόνο… Να πιω τον καπνό του να μπορέσω να συγκεντρωθώ.
Πρέπει να προλάβω. Μπορεί να με δούν. Αλλά και να με δούν… τι θα καταλάβουν;

-Περπάτα ρε μαλάκα.
Ναι. Πρέπει να συνεχίσω να περπατάω. Μόνο αυτό πρέπει. Μόνο… Είναι και το σακίδιο
άβολο. Γιατί να είναι τόσο βαρύ; Με χτυπάει στη μέση. Άχρηστο και αυτό. Μόνο σε μενα
τελικά μπορώ να βασίζομαι. Μόνο εγώ ξέρω την αλήθεια. Όλοι οι άλλοι είναι άχρηστοι.

Επιτέλους έφτασα. Εδώ φαίνεται καλό σημείο. Ναι. Εδώ. Εδώ θα την αφήσω. Εδώ.
Να την βρουν αμέσως. Εδώ. Αλλά και να μην την βρουν. Εκείνοι θα φταίνε. Οι άχρηστοι.
Άχρηστοι.
Ευτυχώς είμαι μόνος μου. Κανείς δεν θα με δει. Εγώ. Εδώ. Κανείς άχρηστος δεν θα με δει.
Γαμημένο τσιγάρο. Τώρα βρήκες να τελειώσεις; Άχρηστο και συ…

Να πάρω τηλέφωνο; Τι σημασία έχει; Ναι, αλλά πρέπει να ειδοποιήσω. Όχι. Τι νόημα έχει? Αφού
ότι πρέπει να γίνει, θα γινει. Μόνο εγώ αξίζω.

Δευτέρα βράδυ.

Γιατί δεν λένε τίποτα στις ειδήσεις; Λες να μην έσκασε; Μα πως; Τόσο σίδερο έβαλα… Ότι πρέπει
να κάνω ζημιά…
Τι; Έκτακτο;
Να το θα το πει. Ισχυρό χτύπημα στους άχρηστους. Οι άχρηστοι θα συνηδειτοποιήσουν οτι μόνο εγώ αξίζω.
ΤΙ; Θύμα; Τι άχρηστος… Δεν μπορεί να ξεχωρίσει μια βόμβα ακόμα και αν σκάσει στα μούτρα του…
Τι; ‘Εσκασε στα μούτρα του; Χαχαχαχα… Τι άχρηστος….

Ε όχι και ο βομβιστής το θύμα. Εγώ είμαι ζωντανος ρε!!!!!
Δεν θα πάθω τίποτα γιατί είμαι εγώ. Το ακούτε ρε; Ε; Παλιοάχρηστοι….

Δεν μπορεί! Όχι. Αποκλείεται!
15 χρονών… 15 χρονων;… 15… 15… 15…
Όχι. Δεν θέλω να ακούω. Όχι. Μόνο εγώ αξίζω. ΕΓΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!

Αν η ιστορία σας θυμίζει κάτι, είναι επειδή είναι κομάτι της ιστορίας του καθενός μας.
Προ ημερών,ακόμα ένα παιδι άνοιξε για τελευταία φορα ενα δώρο. Το δώρο που προορίζεται
για πολλά παιδία ανα τον κόσμο. Ένα δώρο που του το άφησα εγώ, εσύ όλοι μας…
Δεν μπόρεσα να αποχαιρετίσω τον μικρό Χαμιντουλαν. Όπως δεν πρόλαβα κανένα προηγούμενο θύμα των δώρων μας.
Ούτε κανένα επόμενο.
Πολλές συζητήσεις έγιναν. Πολλοί πήραν την ευθύνη. Πολλοί έκλαψαν. Πολλοί πολλά…

Αλλά δεν γυρίζει πίσω ο Χαμιντουλαν. Όσο και αν αναλάβουν την ευθύνοι κάποιοι, η κάποιοι άλλοι κλάψουν,
η κάποιοι κάνουν ότι έκαναν και πριν…

Είμαι και εγώ υπεύθυνος. Και εσύ. Που αποξενωθήκαμε και δεν μας νοιάζει. Ήταν αναμενόμενο… Μην ψάχνεις
για ενόχους. Εγώ φταίω, και εσύ….

Χαμογελάτε….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: