Αρχείο για Ναρκωτικά

Less is more…

Posted in Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελλάδα, Ζωή with tags , , on Ιουνίου 27, 2014 by DrAluca

Πριν από (όχι και τόσο πολύ για να το χεις ξεχάσει) καιρό, μια δυνατή ιστορία ήταν το καυτό θέμα της ημέρας για πολλούς λόγους.
Η ιστορία στην οποία αναφέρομαι είναι αυτή που περιγράφεται όμορφα, ωμά, και χωρίς φιοριτούρες στο ντοκυμαντέρ Ruins – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης 
«Ένα ντοκιμαντέρ για τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.»

Αλλά ας μην χάνουμε χρόνο με το «μακρυνό» παρελθόν. Δες το ντοκυμαντέρ και ας συνεχίσουμε την εξιστόρησή μας… Συνέχεια

Σύλλογος θεραπευομένων ΟΚΑΝΑ: Νέοι τραμπουκισμοί εναντίον τοξικομανών στα Εξάρχεια

Posted in Αναδημοσίευση, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελλάδα, Ζωή with tags , , , , on Αύγουστος 20, 2013 by DrAluca
 
Απαλλοτριώνει ο DrAluca από το OmiaTV

Την Δευτέρα 15/7/2013, το βράδυ, ομάδα με κράνη και κουκούλες επιτέθηκε σε θεραπευόμενους του ΟΚΑΝΑ σε ουζερί στην Μπενάκη.

Χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Συλλόγου Θεραπευόμενων του Ο.ΚΑ.ΝΑ http://okanatherapevomenoi.blogspot.gr/:
Συνέχεια

Αφιερωμένο στους αυτόκλητους εκκαθαριστές γειτονιών από τα (πρε)ζάκια

Posted in Αναδημοσίευση, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελλάδα with tags , , on Αύγουστος 28, 2012 by DrAluca

Απαλλοτριώνει από το OmniaTV ο DrAluca ένα κείμενο της Sylvia με το οποίο συμφωνώ μέχρι και στην σύνταξη του.

Aφιερωμένο στους αυτόκλητους εκκαθαριστές γειτονιών από τα ζάκια.

Ζάκια, από το πρεζάκια, τα σκουπίδια που ενοχλούν τους «καθαρούς επαναστάτες», είναι ο εχθρός  τους και οργανώνονται εναντίον τους στο άψε σβήσε, αυτοί είναι ο εχθρός τους, όχι οι χρυσαυγίτες, όχι το κράτος, όχι το σύστημα.  Τα ζάκια λοιπόν εξαθλιώνουν την γειτονιά τους, να φύγουν να πάνε παρακάτω γιατι χαφιεδίζουν, γιατι συνεργάζονται με τους μπάτσους γιατι κάνουν εμπόριο. Συνέχεια

Τα “κουρέλια” της κοινωνίας, λένε αντίο…

Posted in Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ελλάδα, Ζωή, Κείμενα, Ποίηση, Πολιτισμός with tags on Δεκέμβριος 8, 2011 by DrAluca

Αρκετοί είναι αυτοί που, κάθε φορά που ένας τοξικοεξαρτημένος (σε διαδικασία επανένταξης η μη) φεύγει από δίπλα μας, ανακουφίζονται..

“Καθαρίζουν” οι γειτονίες, “καθαρίζουν” οι πλατείες, τα στέκια…

Πριν από λίγες μέρες παιδιά που παλεύουν να νικήσουν την “παραμύθα”, έφυγαν από κοντά μας εξαιτίας νέας νοθευμένης παρτίδας. Κάποια παιδιά ακόμα παλεύουν να κρατηθούν στην ζωή. Αγωνιούν καθημέρινα…
Κάπου αλλού, μερικοί θιασώτες της “καθαρής κοινωνίας” κυνηγούν και δέρνουν μερικά από τα παιδιά μας….
Ξεχνάμε φαίνεται εύκολα, πως την βελόνα την κρατά χέρι ανθρώπινο…. Ξεχνάμε πως το χέρι αυτό ανήκει σε δικό μας παιδι.
Μεταφέρει λοιπόν, δίχως άλλο σχόλιο, όπως το έλαβε ο DrAluca

Δείγματα γραφής από τα “πρεζάκια” που θέλουν οι “νοικοκυραίοι” να καθαρίσουν τις πλατείες…Από αυτούς ξεμπέρδεψαν….

Ο ΦΥΓΑΣ

” Άνθρωπος ξέφυγε, πηγαίντε πιάστε τον, βάλτε τον πάλι στο τσίγγινο κελί του.

Θα ‘ρθω εγώ μονάχος μου για να του δώσω το πιο άγριο τέλος στη μίζερη ζωή του,

κόψτε τα νήματα, βρείτε προσχήματα και κάψτε του ο,τι πιο πολύτιμο αγαπάει,

διαλύστε τα όνειρα, δώστε του εφιάλτες να δούμε με τα δυο πώς περπατάει. Συνέχεια

Καλό ταξίδι Νίκο…

Posted in Ζωή with tags on Ιουλίου 3, 2011 by DrAluca

 

Με τον Νίκο γνωριστήκαμε κάπου στο δημοτικό. Σκληρό παιδί, κατα πολλούς.
Στην παρέα του «αρχηγός». Όλο έπαιζε με πέτρες και ξύλα . Μας έφερε κοντά, μια εκδρομή. Είχαμε πάει στο άλσος της περιοχής μας.
Όμορφο μέρος. Με πολλά δέντρα, κούνιες και μια λιμνούλα, άδεια απο παλιά. Εκεί μεσα με τον Νίκο παίζαμε «πόλεμο».
Για κάποιο λόγο με προστάτευε. Όχι οτι ήθελα προστασία, μιας και ήμουν «καλό» παιδί. Συχνά αναρωτήθηκα το γιατί το έκανε όλο αυτό…

Την οικογένειά του την γνώρισα μόλις στο γυμνάσιο. Την γνώρισα…?      Μια κουβέντα είναι. Ο πατέρας οικοδόμος και η μητέρα του λογίστρια.
Μόνο αυτά ήξερα. Και μόνο μια φορά μιλήσαμε.

Ο Νίκος δεν κάπνιζε. Για την ακρίβεια δεν κάπνισε ποτέ του. Το σιχαινόταν το τσιγάρο. Όποτε περνάγαμε απο το μέρος που πήγαινε η “συμμορία” του(η πάλλαι ποτέ παρέα του), να καπνίσει,καθόμασταν απόμερα. Συνέχεια